Bismillahirrahmanirrahim
"Ey inanmis olan kullarim, muhakkak, benim mülküm olan yeryüzü (çok) genistir.. BU AYETTE HİCRET EMREDİLMİŞTİR..hicret ediniz....
KALPLER ANCAK ALLAHIN ZİKRİYLE TATMİN OLUR...!!
Kalpleri Allahı anmak hususunda katılaşmış olanlara yazıklar olsun onlar apaçık delalet içindedirler (zümer suresi /22ci ayet )
“Ya Rabbi! Senin için yaptığım bütün ibâdet taat ve zikirleri gafletle yaptım...
Şimdi can veriyorum... Gaflet hali devam ediyor.
Allah (Celle Celalühû)’ım bana huzur ve zikir hali ihsân eyle!...
Bundan sonra zikir ve huzur hali içinde ruhunu Rahmana teslim etti...
Allah (Celle Celalühû) dostlarından Attar-ı Şıblî (Kıddesullah) kırk sene ağladı. Başını kaldırıp semaya bakmadı. Ağlamanın sebebi sorulunca “Kabrin korkusundan ve kıyamet gününün heybetinden ağlamaktayım” dedi.
“Semaya neden bakmıyorsun?” diye sorulunca “Meclislerde kahkaha atarak çok güldüm.
Bu yüzden utanıp başımı kaldırıp bakamıyorum.” buyurdu.
Müslümanlar...
Kardeşler... Yoldaşlar...
O büyük Allah (Celle Celalühû) dostları, hayatlarını saniye saniye Allah (Celle Celalühû) için fedâ edenler, bu kadar ağlayıp sızlarken, biz gafiller, günahları dağlar gibi yığılanlar ne de çok kahkaha atıyoruz?...
Kur’an medreselerine vurulan kelepçelere bakıp ağlayalım... Allah (Celle Celalühû) dostu Peygamber (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) varisi âlimlerin bir adi suçlu gibi,
takip edildiğini düşünüp ağlayalım.
Dinimize hakaret edilirken, acûze ihtiyarlar gibi oturuşumuza ağlayalım...
Ağlayalım müminler ağlayalım...
Cennet hayali ile yaşayıp da, Cihadı emri bil marufu
terkettiği için, koşa koşa Cehenneme giden şu zavallı milyonlarca müslümana ağlayalım...
İslâm’ı duyurmanın yasak olduğu bir ülkede, Allah (Celle Celalühû)’ını Peygamberini tanımadan, Kur’an öğrenemeden namaz kılamadan, gençliğini hebâ eden şu milyonlarca gencecik yavruların; Cehenneme nasıl dayanacaklarını düşünüp ağlayalım...
Ağlayalım müminler...
Eğer ağlayamıyorsak kendi halimize ağlayalım...
Hep Ümmetini düşünen Allah (Celle Celalühû)’ın Sevgilisi (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) “Eğer onlara azap edersen, şüphesiz onlar senin kullarındır.
Eğer onları bağışlarsan, şüphesiz sen Azizsin, Hakimsin” (Mâide Süresi: Ayet:118) meâlindeki âyet-i celileyi okuyup sabaha kadar ağlardı.